Wprowadzenie Celem tej książki jest pomóc ci odkryć swój Żywioł. Kilka lat temu byłem w Oklahomie i usłyszałem starą opowieść. Dwie młode ryby płynęły w dół rzeki. W pewnym momencie starsza ryba przepłynęła obok nich w przeciwnym kierunku. Powiedziała: „Dzień dobry, chłopcy. Jak woda?”. Młode ryby uśmiechnęły się i popłynęły dalej. Po jakimś czasie jedna […]
W zeszły piątek Ken Robinson wystąpił na londyńskim BETT Show – prestiżowych targach nowych technologii w edukacji. Dzięki uprzejmości EID miałem okazję nie tylko wziąć udział w wystąpieniu, ale także zamienić z Kenem Robinsonem kilka słów. W prywatnej rozmowie wydaje się być równie sympatyczny i równie zabawny jak na scenie. Przedstawiłem się jako polski wydawca jego książek i poprosiłem o dedykację dla żony. „To jeszcze z tobą rozmawia?”.
Pierwszym ćwiczeniem, jakie Ken Robinson opisuje w książce „Odnaleźć Żywioł” jest
Jeśli ktoś z Was nie czytał pierwszego artykułu z cyklu „Trening kreatywności”, zachęcamy, by zrobić to przed przystąpieniem do ćwiczenia, gdyż inaczej może umknąć Wam kilka rzeczy ważnych dla pełnego wykorzystania ćwiczeń i efektywnego poszukiwania Żywiołu.
Postanowiliśmy przedstawić kilka praktycznych ćwiczeń, które mogą pomóc Wam odnaleźć swoje talenty i pasje i uchwycić swój Żywioł. Wszystkie pochodzą z najnowszej książki Kena Robinsona: „Finding Your Element. How to Discover Your Talents and Passions and Transform Your Life” („Odnaleźć Żywioł. Jak odkryć swoje talenty i pasje i przemienić swoje życie”). Autor opisuje ich w książce piętnaście, my przytoczymy tu dla Was pierwsze trzy.
Drugie ćwiczenie z cyklu „Trening kreatywności”, opisane w najnowszej książce Kena Robinsona pt.: „Finding Your Element”, nazywa się:
Ćwiczenie to ma pomóc Ci podsumować to, gdzie w swoim życiu jesteś teraz i jak się z tym czujesz. Znów przypominamy: jeśli nie przeczytałeś pierwszego artykułu z cyklu „Trening kreatywności” – wróć do niego, choćby pobieżnie, przed przystąpieniem do ćwiczenia. Sprawy omówione w tym krótkim artykule wprowadzającym są ważne i ułatwiają poszukiwanie swojego Żywiołu i odkrywanie w sobie kreatywności.
To ćwiczenie, podobnie jak poprzednie, pochodzi z książki Kena Robinsona zatytułowanej „Finding Your Element”.
Spójrz jeszcze raz na obraz, jaki stworzyłeś w drugim ćwiczeniu. Zrób kolaż swojego życia. Nie wykorzystuj fotografii czy ilustracji osób, które znasz osobiście.
Celem jest
Wprawdzie obiecywaliśmy w cyklu „Trening kreatywności” opisać trzy ćwiczenia, ale po opublikowaniu trzeciego postanowiliśmy dodać jeszcze jedno. Po pierwsze, żeby zaoferować Wam bonus, a po drugie dlatego, że czwarte ćwiczenie opisane przez Kena Robinsona jest bardzo ważne i pozwala zrobić bardzo duży krok naprzód w poznawaniu siebie i poszukiwaniu swojego Żywiołu. Byłoby szkoda, gdyby go tu zabrakło.
Odnalezienie swojego Żywiołu to osobista misja. Misja to poszukiwanie. W średniowiecznej Europie rycerze podejmowali misje, by osiągnąć cel, który był dla nich wartościowy. Misje wiążą się z podróżami, przygodami i podejmowaniem ryzyka, a z ich natury wynika, że rezultaty nie są pewne. Takie też będą dla Ciebie. Ćwiczenia, które zaprezentowaliśmy, są dopiero pierwszym krokiem w podróży.
Inflacja Akademicka jest pojęciem bardzo podobnym do pojęcia inflacji pieniądza, kiedy to zbyt duża ilość pieniędzy w obrocie powoduje spadek ich wartości i w rezultacie wzrost cen towarów. Podobne zjawisko obserwujemy obecnie w przypadku tytułów naukowych – ich zbyt duża ilość „w obrocie” powoduje spadek ich wartości.
Kilka lat temu, podczas wielu wydarzeń kulturalnych dotyczących kreatywności, przemawiałem razem z Johnem Cleesem z Monty Pythona. Zapytałem Johna o jego edukację. Jak się okazało, bardzo dobrze radził sobie w szkole, ale nie w komedii – w dziedzinie, która tak naprawdę ukształtowała jego życie. Powiedział, że przeszedł całą drogę od przedszkola do Cambridge i żaden z jego nauczycieli nie zauważył, żeby miał poczucie humoru. Od tego czasu sporo ludzi uznało, że jednak ma.
Rozkwit nie jest procesem mechanicznym, to proces organiczny. Nie da się przewidzieć wyniku; można tylko, jak rolnik, dostarczyć warunków odpowiednich do rozwoju. Byłem tutaj cztery lata temu, i pamiętam, że wtedy prelekcji nie było online; wędrowały do fanów TED w pudełku pełnym nagrań DVD, by spocząć na zapomnianych półkach. (Śmiech) Tydzień po wystąpieniu otrzymałem telefon […]
(…) Matt zawsze dobrze radził sobie w szkole, miał dobre oceny i zdawał wszystkie ważne testy. Był jednak ogromnie znudzony. Żeby się rozerwać, zaczął rysować na lekcjach. Rysowałem bez przerwy – powiedział mi. – Stałem się tak dobry w rysowaniu, że potrafiłem rysować bez patrzenia, tak, że nauczyciele myśleli, że uważam. Lekcja sztuki była dla niego okazją, żeby całkowicie oddać się swojej pasji. Kolorowaliśmy w kolorowankach, a ja uświadamiałem sobie, że nie potrafię kolorować w liniach. O nie, nie mogę się tym przejmować!
Kiedy poszedł do szkoły średniej, wszystko to przeskoczyło na wyższy poziom. Na lekcjach sztuki inne dzieci zwyczajnie sobie siedziały, nauczyciel był znudzony, a przybory po prostu leżały, nikt ich nie używał. Więc rysowałem tak dużo, jak tylko mogłem – trzydzieści rysunków na jednej lekcji. Patrzyłem potem na każdy rysunek, na to, jak wyglądał, i nadawałem mu tytuł. «Delfin w wodorostach». Dobrze! Następny! Pamiętam, że rysowałem tony rysunków, aż w końcu zdali sobie sprawę, że zużywam tyle papieru, że trzeba mnie powstrzymać.
