Prawdziwa kreatywność pochodzi ze znalezienia swojego środka wyrazu, z bycia w swoim żywiole.
Gdyby zdolności akademickie były wszystkim, co posiadasz, nie byłbyś nawet w stanie wstać dziś rano z łóżka. W zasadzie nie byłoby nawet łóżka, z którego mógłbyś wstać. Nikt nie byłby w stanie go zrobić. Mógłbyś napisać pracę o możliwości zrobienia łóżka, ale nie mógłbyś go zbudować.
Jeśli nie jesteś gotowy, żeby popełnić błąd, nigdy nie zrobisz nic oryginalnego.
Problemem większości z nas nie jest to, że mierzymy za wysoko i nam się nie udaje - ale to, że mierzymy za nisko i odnosimy sukces.
Bardzo wielu ludzi przechodzi przez całe swoje życie nie mając żadnego rzeczywistego poczucia, czym mogłyby być ich talenty, albo czy w ogóle jakiekolwiek mają.
Zasoby ludzkie są jak zasoby naturalne: są często głęboko zakopane. Musisz iść ich poszukać, nie leżą zwyczajnie na powierzchni wokoło.
Wyobraźnia jest źródłem wszelkich form ludzkich osiągnięć. I jest tą rzeczą, którą, moim zdaniem, systematycznie wystawiamy na szwank poprzez sposób, w jaki edukujemy nasze dzieci i nas samych.
Wszystkie dzieci mają ogromne talenty – a my trwonimy je całkowicie bezlitośnie.
Kreatywność jest obecnie w edukacji tak ważna jak umiejętność czytania i pisania i powinniśmy traktować je równorzędnie.
Każdy system edukacji na świecie ma tę samą hierarchię przedmiotów: na szczycie są przedmioty ścisłe i języki, następnie nauki humanistyczne, a przedmioty artystyczne są na samym dole.
Głęboko wierzę, że jeśli nie wzrastamy w kreatywności, to z niej wyrastamy. Albo raczej jesteśmy jej oduczani.
To edukacja ma zabrać nas w tą przyszłość, której nie potrafimy pojąć.
Wielu w najwyższym stopniu utalentowanych, błyskotliwych ludzi myśli, że takimi nie są – ponieważ rzeczy, w których byli dobrzy nie były w szkole cenione, albo były wręcz piętnowane.
tel. (+48) 502 241 805
